آهنگسازان جعلی!

با رشد روز افزون تکنولوژی دیجیتال و تاثیر آن در  فنون و حرفه های مختلف، کامپیوتر و نرم افزار ها بخش جدا نشدنی و از الویت های بسیاری از صنایع محسوب می شوند، به گونه ای که بسیاری از صنایع جایگاه روش های سنتی و پیشین خود را به روشهای مدرن وابسته به تکنولوژی دیجیتال واگذار کرده اند. به عنوان مثال، این مورد را می توان به وضوح در صنعت چاپ و نشر  دید. در این بین هنر و به خصوص هنر موسیقی نیز از این  تاثیر مصون نمانده و چه بسا در اغلب موارد این تکنولوژی سبب رشد و نوآوری هایی غیر قابل انکار در اغلب هنرها شده است که اگر دیجیتال بوجود نمی آمد هرگز شاهد ظهور این تغییرات نمی بودیم. موسیقی هنر بیان احساسات و عواطف انسانی به واسطه صداهاست که با نظم و ترتیب خاصی با هم درآمیخته اند. این نظم همان هم آهنگی ( هماهنگی) بین نغمه های (نت ها) موسیقی است که در علم موسیقی به آن هارمونی می گویند. از هزاران سال قبل که اجداد ما به منظور حفاظت از خود با تولید آواهایی از هنجره شان، موسیقی تک صدایی را خلق کردند تا به امروز که برای خلق یک اثر موسیقی از ترکیب ده ها و شاید صدها صدای مختلف استفاده می شود، موسیقی تحولات زیادی داشته است. در قرن حاضر و با ورود تکنولوژی دیجیتال به موسیقی، این هنر تبدیل به یک صنعت بزرگ جهانی شده است به گونه ای که سالیانه شاهد تولید میلیونها اثر موسیقی و به موجب آن گردش مالی چند میلیارد دلاری در سراسر جهان هستیم. اما واقع گرایانه، چه تعداد از این آثار درخور شنیدن و شایسته نام موسیقی به معنی واقعی کلمه هستند؟

متاسفانه در دو دهه ی اخیر در جای جای جهان، شاهد حضور افراد ی ناآگاه در عرصه ی هنر مقدس موسیقی هستیم که درک صحیحی از کاربرد کامپیوتر و نرم افزارها در تولید موسیقی ندارند. افرادی که با کنار هم قرار دادن چندین نمونه ریتم درامز، ملودی، آرپژ و آکوردهای از پیش ضبط شده در یک نرم افزار کامپیوتری که بعضا در ترکیب فالش هستند، آثاری تولید می کنند که در اغلب موارد نه تنها موسیقی نیست، بلکه از نظر من ضد موسیقی و توهین به موسیقی دانان و شعور شنوندگان است!  آثاری که من لقب سرصدا را به آنها میدهم چرا که به حق لایق واژه ی موسیقی نیستند. از این افراد در هر مجتمع مسکونی  یکی دو موردی یافت می شود که خود را آهنگساز موسیقی الکترونیک یا در خوش بینانه ترین حالت، موزیک پرودیوسر(Music Producer = تولید کننده موسیقی) معرفی می کنند (غافل از اینکه از نظر اهالی فن موسیقی، آثارشان اصلا موسیقی نیست، واژه ی الکترونیک را نیز به آن می افزایند!) و با سوء استفاده از دیگر تکنولوژی ها (نظیر گوشی های موبایل، دوربین های دیجیتال، اینترنت و شبکه های اجتماعی) تصاویر و ویدئو های غیر واقعی از خود منتشر و عوام فریبی می کنند. افرادی که بعضا به جهت عدم موفقیت در حرفه ی پیشین خود و به منظور کسب درآمد و سوء استفاده های دیگر، پا به عرصه هنر مقدس موسیقی نهاده اند که حتی مباحث مقدماتی و بنیادی این هنر نمی دانند و برای آموختن آن نیز هیچ تلاشی نمی کنند. در مواردی هم مشاهده شده که اشخاصی از اقشار به اصطلاح مرفهین بی درد، با خرید تجهیزات چند و گاهاً چند صد میلیون تومانی  و  ارسال چند عکس سلفی با این تجهیزات در فضای مجازی یک شَبه آهنگساز، خواننده ، صدابردار و مهندس صدا می شوند!

 وقتی هم از این افراد سوال می کنند:” آقا/ خانم شما که تا دیروز حتی یک ساز موسیقی را از نزدیک ندیده بودی، چطور شد که با دم و بازدمی آهنگساز، خواننده و مهندس صدا شدی؟”

پاسخشان این است که: “من موزیک پرودیوسر هستم و  به صورت کامپیوتری موسیقی الکترونیک تولید می کنم “!

البته اگر موضوع به همین جا ختم شود جای شکرگزاری دارد، چرا که با گذشت اندک زمانی همین اشخاص مبدل به اساتید جعلی موسیقی و صدا می شوند و …

مطمئناً شما هم تعداد ی از این افراد را در عرصه های مختلف موسیقی (آهنگسازی، صدابرداری، خوانندگی) می شناسید که بعضاً به شهرت زیادی رسیده اند!

البته به لطف همین تکنولوژی، روز به روز شاهد افزایش آگاهی عمومی افراد و به ویژه مخاطبین موسیقی هستیم. اما در این بین هستند افرادی که هنوز به جهت عدم آگاهی صحیح، فریب ظواهر و آثار دروغین و بی ارزش این آهنگسازان و تولیدکنندگان جعلی را میخورند!

و اما اصلا موسیقی الکترونیک چیست و چه کسانی این گونه از موسیقی را تولید می کنند؟

اینکه خلق آثار موسیقی الکترونیک بدون نیاز به دانش موسیقی و تنها با یک نرم افزار کامپیوتری ساده و در مدت زمان بسیار کوتاه صورت می گیرد تخیلی کاملا اشتباه  و ناشیانه است و از عدم آگاهی افراد نسبت به این علوم نشات می گیرد.

در حقیقت موسیقی الکترونیک گونه‌ای از موسیقی است که در مراحل تهیه آن از سازها و تجهیزات الکترونیکی مانند سینتیسایزرها، کامپیوتر و نرم افزارها استفاده می‌شود. این روش تولید موسیقی به دنبال پیشرفت تکنولوژی و به وجود آمدن دستگاه های الکترونیکی  و  به دنبال آن رکوردرهای مالتی ترک، متولد شد. به طور کلی تفاوت عمده آن با انواع دیگر موسیقی (موسیقی اکوستیکی) در نحوه  تولید، ضبط آن و خلق صداهایی توسط تجهیزات الکترونیکی است و چیزی جدای از موسیقی نیست. شخص تولید کننده موسیقی الکترونیک، هم به علوم موسیقی و آهنگسازی نظیر تئوری بنیادی موسیقی، سلفژ، هارمونی، پیانو عمومی، ارکستریشن اشراف کامل دارد و هم مبانی علم الکترونیک و علوم کامپیوتری کاربردی و لازم جهت تولید این سبک از موسیقی را می داند. مسئولیت و دانشی فراتر از آهنگساز ی به شیوه ی سنتی!

در نهایت اگر در موسیقی الکترونیک هدفی بزرگ دارید، اگر میخواهید آثاری فاخر و ماندگار از خود به جای بگذارید پیش از هر چیز باید تئوری و مبانی موسیقی را به صورت صحیح بیاموزید و به دنبال آن نوازندگی یک ساز ( ترجیحا پیانو) را به جد پیگری کنید! تمرین روزمره نوازندگی صحیح و مطالعه مستمر علوم آهنگسازی ، ضامن موفقیت شما خواهد بود نه نرم افزار و کامپیوتر!  یادمان باشد کامپیوتر و نرم افزار، ابزار هستند. کسب دانش و به دنبال آن مهارت شماست که به واسطه این ابزار، خالق آثار موسیقی ارزشمند خواهد بود!

مهارت چیست؟

مهارت یعنی میزان توانایی فرد در انجام یک کار، که به واسطه ی کسب دانش صحیح و تمرین مستمر به وجود می آید.

تمرین یک علم است!

علم تمرین، برنامه ریزی تکرار یک کار برای افراد مبتدی و البته افراد حرفه ای است که  متناسب با رشته ی فرد و هدفمند طراحی می شود و  بر اساس آن فرد مهارت پیدا می کند.

تمرین در نوازندگی به این معنی نیست که به محض اینکه موفق شدید یک قطعه را با خطای کم بنوازید آن را رها کنید، بلکه تازه از اینجا به بعد کار تمرینی شما شروع خواهد شد و  باید به دفعات، مستمر و با برنامه ریزی منظم آن قطعه را تکرار کنید. نتیجه شما را شگفت زده خواهد کرد!

با امید به تولید آثار موسیقی فاخر و ماندگار توسط شما هنرمندان جوان!

سعید روشنی

یک پاسخ بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *